Kaynaklar

Klasik İslami Tabir Kaynakları

İbn-i Sirin (654-728)

Tabir geleneğinin en çok atıf alan ismidir. Kendisine nispet edilen derlemeler yüzyıllarca temel başvuru kaynağı olmuştur. Not: literatürde ona atfedilen bazı eserlerin sonraki dönemlerde derlendiği, akademik çalışmalarda belirtilir.

Abdülgani en-Nablusi (1641-1731)

Geniş hacimli tabir derlemesiyle bilinir. Sembolleri alfabetik düzende ele alması ve farklı görüşleri yan yana aktarması yönüyle geleneğin en kapsamlı derlemelerinden sayılır.

Cafer-i Sadık (702-765)

Kendisine nispet edilen yorumlar, geleneğin üçüncü ana damarını oluşturur. Sembolleri çoklu ihtimallerle ele alan yaklaşımıyla anılır.

Psikoloji Literatürü

Sigmund Freud — Düşlerin Yorumu (1900)

Modern rüya psikolojisinin başlangıç metni sayılır. Rüyanın görünen içeriği ile gizli içeriği arasındaki ayrım, bu eserle literatüre girmiştir.

Carl Gustav Jung — Arketipler ve kolektif bilinçdışı

Jung, rüya sembollerinin kültürden bağımsız evrensel karşılıkları olabileceğini savundu ve bunlara arketip adını verdi. Yılan, su, gölge ve yaşlı bilge figürleri en çok incelediği örneklerdir.

Çağdaş uyku araştırmaları

REM evresi ve rüya içeriği ilişkisi, hafıza pekiştirme ve duygusal işleme üzerine yapılan çalışmalar, rüyanın işlevine dair bugünkü kavrayışın temelini oluşturur.